Wat is de levenseindekliniek? Euthanasie versus natuurlijk sterven
arrow_drop_up arrow_drop_down
26 juni 2018 

Wat is de levenseindekliniek? Euthanasie versus natuurlijk sterven

“Ik wil euthanasie” hoor ik mijn cliënten met regelmaat zeggen, wanneer ze nadenken over de toekomst met een slechter wordende gezondheid. Zo eenvoudig werkt het (gelukkig) niet. Ik merk in de praktijk dat mensen steeds meer over euthanasie en de mogelijkheden ervan praten. Het taboe is minder geworden. Het is bespreekbaar. Echter, de uitvoering van euthanasie komt minder vaak voor dan mensen misschien verwachten.

 

Cliënten vinden het fijn vinden om een optie te hebben, een mogelijkheid, een uitweg te zien, voor wanneer het leven echt niet vol te houden is. Ze willen de regie en inspraak behouden. Dit is vaak een hele geruststelling en voor veel mensen afdoende. “Als het echt niet meer gaat, omdat ik te veel pijn heb, omdat ik te afhankelijk word, dan is er een keuzemogelijkheid. Dat geeft rust.” Zo sprak een cliënt uit mijn praktijk.

euthanasie

Komt euthanasie vaak voor?

Gisteren woonde ik een bijeenkomst van het netwerk palliatieve zorg bij. Het netwerk dat zich inzet voor – je raadt het al – betere zorg in de laatste levensfase. Er waren twee dames van de levenseindekliniek aanwezig. Pittig onderwerp.

De arts van de levenseindekliniek noemde getallen van 3,75 % van mensen die overlijden aan euthanasie, van alle sterfgevallen in Nederland. Wel is er een toename te zien van verzoeken om euthanasie. Als een kleine 4% sterft aan euthanasie, dan sterft de overige 96% op een andere manier. Statistisch kunnen weinig mensen op een snelle natuurlijke dood rekenen, zoals bijvoorbeeld een acute hartstilstand. De meeste mensen kennen een kort of lang ziekbed waarin duidelijk wordt dat de persoon gaat overlijden.

 

Natuurlijk sterven

We zijn vaak onbekend met het sterven thuis, het natuurlijke stervensproces. Terwijl dit het vaakst voorkomt. Iemand wordt ziek en kiest ervoor om dan wel of niet met professionele zorg thuis te sterven. Het geeft in de laatste levensfase fysieke en/of emotionele pijn, verdriet en lichamelijke ongemakken. Daarnaast zie ik dat mensen verdriet delen, mooie herinneringen ophalen en samen afscheid nemen van een leven. Dat kan een diepe verbinding geven. Verdriet is immers de keerzijde van liefde.

De levenseindekliniek

De levenseindekliniek is geen fysieke kliniek; het is een expertisecentrum dat artsen en verpleegkundigen en cliënten ondersteunt met een euthanasiewens. Ik was benieuwd naar de beweegredenen van de verpleegkundige en de arts om te werken in een omgeving waarin je continu wordt geconfronteerd met ethische dilemma’s, verdriet en de dood.

Waarom doe je wat je doet? “De dankbaarheid is zo ontzettend groot. Dat mensen een luisterend oor hebben, zich gezien voelen en soms ook gehoor kan worden gegeven aan hun verzoek. Dat is de reden waarvoor ik het doe.”

Hoe zinvol is je werk als mensen je dankbaar zijn voor wat je doet?

 

Wil je meer weten over de levenseindekliniek dan klik hier.

Wil je meer handvatten hebben over zorg in de laatste levensfase klik hier. Je ontvangt dan mijn gratis e-book.

 

 

e-book kwaliteit van leven

Reactie plaatsen