Waarom gaan we verschillend om met rouw en verlies?
arrow_drop_up arrow_drop_down
Waarom gaan we verschillend om met rouw en verlies?
26 mei 2020 

Waarom gaan we verschillend om met rouw en verlies?

Waar de een staat te janken, trekt de ander zich terug.  Waar de een de baas speelt, is de ander heel gelaten en meegaand. Als we een heftige verlieservaring meemaken reageren mensen vaak verschillend. Hoe kan het dat we verschillend reageren op verlies en rouw?

In dit blog lees je enkele voorbeelden van verschillende reacties. In de podcastaflevering van Stervensgoed met Els Verheijen luister je naar de uitgebreide uitleg over verschillende reacties bij rouw en verlies ervaringen. Het gaf mij belangrijke inzichten. Doordat ik reacties van anderen nog beter begrijp, helpt het me milder te zijn naar anderen. Juist in de laatste levensfase spelen er familie problemen, met oog voor verschillende perspectieven is het makkelijker luisteren naar anderen. Luister de podcast voor om de verschillende perspectieven van mensen beter te begrijpen.

Herken je deze reacties bij rouw en verlies rondom het sterfbed?

Ze trapt hard op de pedalen van haar fiets. Haar fiets snelt steeds sneller vooruit. Het kan echt niet! zegt ze hijgend. Haar knokkels zijn wit van het knijpen in het stuur. Ze heeft het over de nieuwe vriendin van haar lievelingsoom. Haar oom is sinds vier weken weduwnaar. Ze heeft de nieuwe vriendin zojuist ontmoet én compleet genegeerd. Ze is woest en de tranen van frustratie lopen over haar wangen.

———
Hij ligt in bed. Hij is al ‘ver weg’. Hij snurkt zachtjes en ligt als een slappe pop in bed. Ik vermoed dat het zijn laatste dag hier op aarde is voordat hij definitief overgaat. Zijn zoon Jan pakt zijn schrijfblok en maakt een lijst van alle waardevolle spullen in het huis. Kunnen we het straks makkelijk verdelen, licht hij toe. Zijn zus kijkt hem met grote ogen aan en ik zie dat ze haar stinkende best doet om niks te zeggen. Ze perst haar lippen op elkaar. De rook komt bijna uit haar oren…

Ruzies en discussies  rondom het sterfbed

Er komt vaak ruzie, onbegrip in de beste families voor in de laatste levensfase. Enerzijds geloof ik dat het komt doordat we moe en uitgeput zijn door de (onbewuste) emoties. We reageren met een korter lontje. We kunnen minder hebben.
Een leven dat eindigt van je dierbare is confronterend. Vaak komt oud zeer naar boven drijven. Onuitgesproken zaken komen weer naar de oppervlakte. Het is letterlijk en figuurlijk nu of nooit om sommige issues bespreekbaar te maken of juist te kiezen om het te laten rusten.

 

Waarom reageren we verschillend op verlies, verdriet en overlijden?

  • Waarom gaat de een alleen in een hoekje zitten huilen?
  • Terwijl de ander juist contact zoekt?
  • Waarom komt bij de een niks uit handen terwijl de ander zich ontpopt tot een beste regelaar?
  • Hoe kan het zijn?

 

Ik heb er een podcast aflevering over gemaakt. In deze aflevering van Stervensgoed podcast praat ik met Els Verhijen coach en trainer bij Sacrecola.  Als je net als ik, nieuwsgierig bent waarom mensen zo verschillend reageren op verdriet en verlies dan is deze podcast een must voor jou.
Je luistert de podcast hier
Of via Itunes of via Spotify
Naast onbegrip, vermoeidheid, zijn praktische regelzaken in de thuiszorg rondom de laatste levensfase ‘killing’. Ik ga dood van frustratie van al deze formulieren zei een cliënt tegen mij in plaats van die rotziekte. Een keiharde uitspraak, maar ik snap zijn boosheid. Zorg thuis regelen, toegang tot de zorgverzekeraar, de keukentafelgesprekken….. Wat een gedoe om een indicatie te regelen.

 

In de online workshop de geheimen van een passende thuiszorgindicatie voor € 27,- (t.w.v. € 47,-) fris ik je kennis op over de zorgwetten (Wlz, Wmo, ZvW, PGB etc.) en hoe je het beste en snelste zorg organiseert in de thuissituatie.

Mijn naam is Diana Stassen en ik bouw aan het platform Ster in Zorg omdat ik geloof in samenwerken aan betere zorg in de laatste levensfase.
Over de schrijver
Mijn naam is Diana Stassen. Ik help zorgverleners en mantelzorgers beter voor zichzelf én beter voor de ander te zorgen in de laatste levensfase. Zodat er meer rust en minder klachten zijn in deze belangrijke fase van het leven. Ik focus me daarbij voornamelijk op natuurlijke ondersteuningsmogelijkheden. Een van de methodieken die ik gebruik is hypnosetherapie. Dat gebeurt in mijn praktijk in Maastricht of via een huisbezoek bij mensen thuis. Als wijkverpleegkundige, gezondheidswetenschapper en hypnotherapeut heb ik reeds mooie ondersteuning kunnen bieden ten goede voor een mooi afscheid.
Reactie plaatsen