BDE; een glimp van het hiernaamls
Een glimp van het hiernamaals
06 mei 2022 
8 min. leestijd

Een glimp van het hiernamaals

Als er goed nieuws is rondom sterven, dan zijn dat gedeelde doodervaringen (shared death experiences/ SDE) en bijna- dood ervaringen (Near death experience/ NDE).  Wonderlijke en bijzondere ervaringen die steeds meer wetenschappelijk onderzocht worden. In deze podcast & blog een glimp van het hiernamaals 🙂.

Je luistert de Stervensgoed podcast hier:

👉🏻Je luistert de podcast ook via apple en Spotify. Reageren op Stervensgoed podcast? Graag! Dat kan onder dit blog!

👉🏻Meer weten over ondersteunen in de laatste levensfase? Met meer vertrouwen begeleiden in de stervensfase? Volg deze gratis video training

Spirituele ervaringen aan het sterfbed en de wetenschap

 Ik wil graag de spirituele en wetenschappelijke kant van het leven en de dood begrijpen én onderzoeken.

  •  Hoe werkt het leven?
  •  Wat betekent dood en sterven?

In dit artikel wil ik het hebben over bijna-doodervaring (NDE) en shared death experiences (SDE). Dat laatste is wellicht wat onbekender, maar ik ga je meer context geven over gedeelde doodervaringen. Ik merk dat veel cursisten van het Stervensgoedtraject en luisteraars van mijn podcasts mysterieuze en onverklaarbare verhalen hebben. Ze hebben iets heel bijzonders meegemaakt rondom sterven en dood.

Als ik mij verdiep in hun mooie, troostende en ontroerende verhalen, denk ik: Het kan toch niet anders?

 Er is zoveel meer tussen hemel en aarde.😇

Bijna dood-ervaring

Mensen vaak: ‘Ja, we weten niet wat er gebeurd als we doodgaan. Er is nog nooit iemand teruggekomen om het ons te vertellen.’

Maar eigenlijk is dat niet helemaal waar!

In een interview met Pim van Lommel (hij doet baanbrekend onderzoek naar bijna-doodervaringen) werd ik verrast door de hoge cijfers, hoe vaak bijna dood ervaringen voorkomen. Dit fenomeen bestaat natuurlijk al zolang er leven is. Maar sinds de laatste decennia kan dit pas onderzocht worden omdat er de juiste apparatuur voor is.

Mensen die met een hartstilstand aan een monitor liggen, vertonen geen hartslag, geen hersenfrequentie en geen ademhaling. Je zou dus concluderen dat zo iemand klinisch dood is. Ze komen echter 'weer tot leven' en hebben vaak bijzondere ervaringen gehad.

Zij hebben dingen gevoeld, gezien en gehoord dat op medisch gebied niet te verklaren is. Zelfs één op de vijf mensen die een hartstilstand hebben gehad, kregen een glimp van het 'iets (het hiernamaals? 🤔).

Dus 20 procent (!) heeft te maken gehad met een bijna-doodervaring. Bijna dood ervaringen hoeft niet perse te komen door een hartstilstand, maar vanuit onderzoeksperspectief is deze vorm het makkelijkste te onderzoeken en te bewijzen dat mensen geen hersenfunctie meer hebben.


Neem bijna-doodervaringen altijd serieus

Als iemand deze bijzondere ervaring uit, weten we in het algemeen niet hoe we daarop moeten reageren. Mensen met deze ervaringen zijn vaak ook bang om voor gek verklaard te worden.

Zeg in ieder geval niet: ‘Je bent aan het hallucineren.’ Denk ook niet dat diegene gek wordt. Neem deze ervaringen serieus. Dit is een belangrijke boodschap!

We hebben het hier over een bijna dood ervaringen, maar in de laatste levensfase gebeuren er ook wonderlijke fenomenen. Ik zie dat als mensen als het ware met één been daar staan en nog één been hier. Ze delen vaak bijzondere verhalen over dierbaren die hun komen bezoeken. Wees dus voorzichtig met conclusies trekken, door te denken dat mensen een delier hebben of 'gek aan het worden zijn'.

Gedeelde doodervaringen (SDE)

Naast bijna-doodervaringen wil ik nog iets kwijt over gedeelde doodervaringen (SDE). Dit ontstaat bij mensen die betrokken zijn bij een overlijden. Dit hoeft niet eens aan het sterfbed te zijn, maar kan ook op afstand van de stervende. Het gaat vooral om de relatie wat je met diegene hebt.

Ik heb ontroerende verhalen over traumatische gebeurtenissen hierover gelezen. Bijvoorbeeld van een zoon die in Engeland overlijdt en waarvan de moeder, die in Australië woont, daar bijzondere gedeelde dood ervaring bij had. De afstand kan niet groter zijn, maar zijn overlijden kon de moeder voelen. Met beelden en met emoties waarvan ze wist: dit is niet oké. Tegelijkertijd kon ze er troost uithalen omdat ze wist, wat ze niet onder woorden kon brengen, dat haar zoon op een plek was waar hij happy en gelukkig is.

Dat is een gedeelde doodervaring. Dan ben je niet degene die zelf aan het sterven is, maar betrokken bij iemand anders die stervende is. Wat mij opvalt bij deze verhalen, is dat het allemaal liefdesverhalen zijn. Het gaat over liefde, warmte en verbondenheid. 😍 Dat vind ik enorm ontroerend om te ervaren. Als ik kijk naar mijn eigen ervaringen aan een sterfbed, is dat ook niet in woorden uit te drukken.

De bijzondere ervaring toen mijn oma stierf

Een heel mooi voorbeeld is dat mijn eigen oma stierf. Ze had dementie en was 'heel ver weg'. Ze kreeg nauwelijks iets mee van haar omgeving, en reageerde ook bijna niet meer op prikkels van buitenaf. Als ik de kamer binnenkwam in het verpleegtehuis, merkte ze dat niet eens. Compleet in haar eigen wereld. Ze zakte steeds verder weg in een diepe slaap, tijdens haar sterven. Maar op een gegeven moment deed ze haar ogen open. Ze keek mij écht aan en maakte verbinding. Heel anders dan iemand die met een glazig blik dwars door je heen staart, en niets bewust lijkt waar te nemen. Op dat moment voelde ik intuïtief dat ik de ogen van mijn oma kon sluiten. Zacht gleed ik met mijn hand over haar gezicht en sloot haar ogen. Zij blies daarna haar laatste ademhaling uit; heel ontspannen en rustig. Een kaarsje dat zachtjes dooft. Ik zag een soort van energie als een golfbeweging uit haar lichaam trekken. Haar lichaam bleef als leeg omhulsel achter. Naast fysieke verschijnselen zoals bleek en lijkstijfheid die optreden na de dood, is er ook iets ongrijpbaars. Het is iets mystieks als de ziel uit het lichaam vertrekt.

Een stukje meereizen bij de overgang

Bij een gedeelde doodervaring kun je als het ware een heel klein stukje meereizen met diegene die stervende is. Er zijn allerlei onderzoeken:

  • Hoe komt het dat sommige mensen beelden zien?
  • Een stukje kunnen meereizen?
  •  Allerlei ervaringen hebben en sommige mensen niet?

Het blijkt dat vrouwen hier gevoeliger voor zijn dan mannen. En tegelijkertijd mensen die veel mediteren, mindfulness doen of mensen die op een andere manier hun hoofd goed kunnen leegmaken lijken vatbaarder voor deze mooie gedeelde dood ervaringen te zijn.

 Wat ik mooi vind om mee te geven, is als je dit soort ervaringen hebt je niet de enige bent. Dat je niet gek aan het worden bent, maar dat je het mag zien als een heel mooi cadeau.

Vind je dit onderwerp net zo belangrijk als ik? Dat het belangrijk is dat meer mensen deze kennis hebben? Deel dan deze podcast Stervensgoed met mensen die het nodig hebben.

Reageren op dit blog? Graag dat kan hier 👇🏻

Meer vertrouwen brengen in de laatste levensfase? In de gratis videotraining onthul ik een aantal belangrijke inzichten. Je volgt de training hier

Over de schrijver
Diana Stassen is eigenaresse van Ster in Zorg; de inspiratieplek voor stervensbegeleiding.Ze begeleidt familieleden, vrijwilligers, (aankomend) stervensbegeleiders om het stervensproces te ondersteunen op een praktische, eigenwijze, lichte en liefdevolle manier.Ze heeft een achtergrond als (palliatief & wijk) verpleegkundige, gezondheidswetenschapper, NLP-trainer en hypnotherapeut.
Reactie plaatsen