Ik ben zó boos op mijn overleden man! Boosheid en rouw
arrow_drop_up arrow_drop_down
Ik ben zó boos op mijn overleden man!
23 juni 2020 

Ik ben zó boos op mijn overleden man!

Ik ben zó boos op mijn overleden man, siste mijn cliënte.
Haar lichaamshouding is gespannen en ik zie dat ze zich groter voordoet dan ze zich voelt.
Haar vuisten zijn gebald en haar kaken staan strak op elkaar.
Enkele weken geleden is haar man na een kort ziekte bed overleden. Hij had de diagnose kanker gekregen. de ziekte werd hem fataal. Ze heeft thuis afscheid van haar man genomen. Ze heeft met liefde samen met de thuiszorg voor hem gezorgd.
Ze is boos op haar man.
“Ik weet dat het rationeel niet klopt”, zegt ze.
“Ik ben boos op mijn man omdat hij overleden is.
Ik voel me in de steek gelaten. We zouden samen oud worden en van onze kleinkinderen genieten. En nu is hij er vandoor. De rotzak! Ik blijf nu alleen achter! Ik weet dat het niet reëel is, maar ik voel het wel zo.
Ik vind het kinderachtig van mezelf. Ik ben boos, dat ik boos ben. Want tegelijkertijd mis ik hem heel erg.
Ben ik wel normaal?”

Is boosheid normaal als je partner overlijd?

Boosheid is een normale reactie bij verdriet, bij afscheid nemen. Op het moment dat er verdriet is kunnen we door een aantal rouwfases heengaan. Waarbij boosheid kenmerkend is voor één van deze fases. Het allerbelangrijkste om te beseffen is dat je niet ‘gek’ bent, dat het erbij hoort. Dat het normaal is als je boos bent.
Het komt voor dat mensen zich boos of schuldig voelen, juist omdat ze boos zijn. Er is dan een oordeel over de eigen gevoelens. Wat het natuurlijk nog moeilijker maakt.
We kunnen toch zo steng zijn voor onszelf!
Het is goed om te beseffen dat de emoties volstrekt normaal zijn. Net als alle andere emoties (emotie betekent letterlijk in beweging zetten) komen en gaan ook gevoelens van boosheid. Weet dat het niet gek is, of iets waarvoor je moet schamen.
In de workshop troost bieden; omgaan met rouw en verlies vertel ik je hoe verdriet precies werkt, en hoe je ermee kunt omgaan.

We hebben nooit geleerd om met verdriet om te gaan

We hebben zoveel geleerd in ons leven, maar niemand legt echt uit hoe je geest werkt. Hoe je emoties werken. Goed voor jezelf zorgen, zeggen we dan.
Maar hoe doe je dat echt?
We weten wat gezond eten is en dat we voldoende moeten beweging voor een gezonde levensstijl.
Wat moeten we doen als we ons depressief voelen door verlies?
Wat als we boos zijn net als mijn cliënte hierboven?
Wat kunnen we doen?
Hoe ga je hier het beste mee om?
Wat zeg je als dat in je omgeving gebeurt?

 

Niemand heeft ons geleerd hoe we goed voor ons zelf zorgen als we verdriet meemaken. Onze ouders niet, onze leerkrachten niet, onze vrienden niet.
Hoe kunnen we anderen helpen die slecht nieuws hebben gekregen? Hoe kunnen we ons zelf helpen als we verdriet ervaren?
Of het nu gaat om ontslag of een slechte diagnose of bij een overlijden. Wat zeg je dan (tegen jezelf)? Wat zeg je niet?

Het maakt wel degelijk uit wat je wel of niet doet in tijden van verlies

Het maakt wel degelijk uit. Sommige woorden versterken het verdriet of de eenzaamheid van de ander en jezelf. Het creëert afstand en onbegrip. Het maakt niet uit of het goed bedoeld is of niet. Ook wat  je (onbewust) tegen jezelf zegt als je verdriet ervaart, maakt uit.

Sommige woorden of acties zijn juist ondersteunend bij verdriet.

Wil je de ‘juiste’ dingen doen e zeggen? Wil je snappen hoe jouw emoties werken? Wil je milder naar jezelf kijken in tijden van verlies of verdriet?

In deze workshop ontvang je concrete handvatten hoe je ondersteunt bij verlies en verdriet. Voor jezelf en voor de ander.

Er zijn maximaal 25 plaatsen vol =vol.  

Mijn naam is Diana Stassen en ik help mantelzorgers en zorgverleners rondom de laatste levensfase in het omgaan met verlies en verdriet zodat ze weer het leven kunnen oppakken. Wil je gratis tips en handvatten ontvangen over thema’s rondom zorgen in de laatste levensfase? Klik hier

Over de schrijver
Mijn naam is Diana Stassen. Ik help zorgverleners en mantelzorgers beter voor zichzelf én beter voor de ander te zorgen in de laatste levensfase. Zodat er meer rust en minder klachten zijn in deze belangrijke fase van het leven. Ik focus me daarbij voornamelijk op natuurlijke ondersteuningsmogelijkheden. Een van de methodieken die ik gebruik is hypnosetherapie. Dat gebeurt in mijn praktijk in Maastricht of via een huisbezoek bij mensen thuis. Als wijkverpleegkundige, gezondheidswetenschapper en hypnotherapeut heb ik reeds mooie ondersteuning kunnen bieden ten goede voor een mooi afscheid.
Reactie plaatsen